Nog steeds ‘ohh’ en ‘aah’!

Zoals jullie ongetwijfeld gemerkt hebben, heb ik gisteren niet van me laten horen. Wederom heb ik mijn uiterste best gedaan, maar geen internet kunnen vinden. Een tip: als je Wi-Fi nodig hebt, slaap niet in Motel 6! Gisteren was dan ook vermoedelijk mijn laatste nacht ooit in een Motel 6…

Hieronder in de gebruikelijke volgorde mijn twee belevenissen: eerst lees je over gisteren (zondag) en daaronder over vandaag (maandag).

Zondag

Vandaag was weer een hele dag rijden langs de Ca-1 als echte kustweg. Oké, ik heb wel wát snelweg gehad, maar dat was direct na vertrek uit Monterey en was hooguit een mijl of 2. Mooi zo!

Daarna liep de weg dus weer echt langs de kust. Daar werd vaak duidelijk dat ‘blasé’ hier nog niet echt van toepassing is op mij; als de weg even van de kust weg was gedraaid en even later weer terugkwam, dacht ik elke keer – zonder uitzondering – “wow!”. Maar ja, als jij na een bocht omgegaan te zijn dit zou zien:

Zou je dat ook niet denken dan?

Op het grootste deel van de rit was zeer regelmatig een parkeerhaventje beschikbaar. Dat is overigens het heerlijke aan het zuidwaarts rijden van deze weg; de parkeerplaatsen zijn aan de westkant van de weg en dus aan de kant van de kust. Ik denk dat ik het eerste uur nooit langer dan 10 minuten aan één stuk in de auto heb gezeten; vaak kwam ik kort na vertrek van een parkeerhaven alweer een prachtig uitzicht tegen.

Een wat langere stop maakte ik in het Pfeiffer Big Sur State Park. Volgens de Lonely Planet was hier een rondwandeling van 1,4 mijl richting een waterval, en dat stond mij wel aan. De kaart die ik bij de ingang van het park kreeg liet daarnaast ook nog een pad zien van 0,3 mijl (‘enkele reis’) naar een uitzichtspunt over de vallei. Een prachtig park! Wel jammer dat ik er op zondag was, want het was redelijk druk. Dat maakte het niet al te vruchtbaar dat ik erg stilletjes probeerde te lopen, om beesten niet weg te jagen. Ik heb één keer een eekhoorn mogen aanschouwen, maar die was zo beweeglijk dat ik er geen haarscherpe foto van heb kunnen maken. Wie wel stil bleef zitten:

Daarna door naar de watervallen. Die waren wel mooi, maar na die in Yosemite NP gezien te hebben, bleef het ook eigenlijk bij ‘wel mooi’ (hmm, nu wel blasé dus). Wel prachtig was het uitzicht over de vallei een stuk verderop.

Vervolgens doorgereden naar het volgende park, namelijk het Julia Pfeiffer Burns State Park. Wat die Pfeiffer hier voor vinger in de pap heeft gehad weet ik niet, maar dit is toch echt een ander park dan het vorige. Het ‘main event’ hier is de McWay Falls, de enige waterval in Californië die zich rechtstreeks in de oceaan stort. Nou ja, op het strand van de oceaan dan… De Lonely Planet daagt haar lezers uit minder dan een dozijn foto’s te nemen; toen ik daar stond was ik die uitdaging vergeten, maar ik heb er precies 11 foto’s gemaakt. Die zit!

Toen restte mij alleen nog het stuk naar het motel in San Simeon. Na daar ingecheckt te hebben ben ik nog even naar Cambria – een paar mijl verderop – gereden, om te tanken en even door de ‘hoofdstraat’ te wandelen. Die bleek niet zo spannend, maar de tank was in elk geval weer gevuld…

Maandag

Vandaag begon ik met de verkeerde kant op te rijden. Zoals een vriend van mij zegt: “je kunt met mij alle kanten op, behalve de goede”. Juist. Maar iets ten noorden van mijn motel lag het Hearst San Simeon State Historic Monument, oftewel het Hearst Castle. Een bizar groot kasteel, met nogal wat Europese trekjes. Het kasteel zelf, waarvan de bouw begon in 1919, is zo’n 5600 vierkante meter groot, en dan zijn er nog drie gastverblijven van 550, 250 en 200 vierkante meter. En, om het nog beter te maken, het hele complex is gelegen op een heuvel met prachtig uitzicht over de oceaan.

De aankomst vindt plaats beneden aan de heuvel in het Visitor Center. Dat lijkt wel wat op een groot station, met een lading wc’s, een broodjeszaak, een koffiekraam en een enorme souvenirwinkel. Ook zijn er 9 kassa’s en vertrekken de bussen van een heus platform met 3 ‘gates’. Elke rondleiding begint namelijk met een busrit van 10 minuten die je over een weg van 5 mijl naar het kasteel brengt.

Ik kwam binnen even na tien over tien, geen idee hebbende hoe laat de rondleidingen zouden beginnen. Ze blijken elk uur om .20 te zijn, dus ik had weer extreme mazzel. Na de busrit begon de echte rondleiding bij het buitenzwembad.

De Europese trekjes worden al duidelijk… Daarna werden we rondgeleid langs enkele van de gastenverblijven, en door één van de drie. Daarna gingen we het verblijf van Hearst zelf in – Casa Grande – waar we rondgeleid werden door onder andere de enorme zitkamer (waar één van de kleinere gastverblijven in zijn geheel in schijnt te passen), de eetkamer (zie foto), …

…, de biljartkamer en de bioscoop van Hearst. De rondleiding eindigde bij het grandioze binnenzwembad, dat overigens gevestigd was onder de tennisbanen.

Al met al een aardig optrekje, toch?

Na beneden te zijn aangekomen twijfelde ik nog of ik de film moest gaan bekijken waar je met je kaartje gratis naar binnen mocht. Deze zou echter veertig minuten duren, het was inmiddels al kwart over twaalf en ik moest nog 155 mijl (250 km) rijden, waarbij ik me niet wilde haasten en wat ik ook nog in het daglicht wilde doen. Dus ben ik maar vertrokken.

Eerste tussenstop was Morro Bay. Bij dat plaatsje staat Morro Rock, een enorme rots een klein stukje in de baai. Een raar ding om zo te zien, en leuk om even gestopt te hebben, maar je kon er verder eigenlijk niets. Wat al die auto’s er dus deden weet ik ook niet precies, hoewel het op zich wel een mooie en rustige plek was om te zwemmen.

Vervolgens doorgereden over de Ca-1, waarbij ik veel snelweg heb gehad, en dus weinig heb kunnen stoppen. Bovendien liep de weg voor een deel door het binnenland in plaats van langs de kust. Dat hielp me overigens wel om op een redelijke tijd in Santa Barbara aan te komen, waar ik om kwart over vijf bij het motel incheckte. Een mooie tijd om nog even rustig in gidsen en op internet uit te kunnen zoeken waar ik zou moeten eten. Dat werd ietsjes duurder dan de afgelopen dagen (hoewel dat steeds wel heel goedkoop was), maar wel heerlijk; bij het restaurant Opal heb ik een Tiger Prawn Pizza verorberd (zo lang aan de kust en nog niets uit de zee gegeten, dat vond ik niet kunnen).

Morgen hoef ik niet te verkassen, ’s avonds slaap ik ook weer in dit motel in Santa Barbara (internet gegarandeerd dus). Ik ga hier overdag in elk geval het centrum van SB verkennen; ook hier is een wandeling uitgezet langs een aantal historische gebouwen, dus dat is in elk geval lekker makkelijk. Morgen meer!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

10 reacties op Nog steeds ‘ohh’ en ‘aah’!

  1. Janneke & Marije schreef:

    We hebben je gemist gisteren! Wéér blauwe luchten en wéér mooie foto’s. Wat een zwembad: doet me aan het Alhambra denken. En nu is, door het lezen, m’n thee véél te sterk. Zo zie je hoe je zelfs op duizenden kilometers afstand nog steeds het leven van mensen beïnvloedt, en dat zijn er aardig wat als ik zo het aantal reacties hier zie.

  2. Marije schreef:

    Ik “Ohh” en “Ahh” ook steeds bij elke kustfoto die je plaatst! En in het echt is het vast nog vele malen indrukwekkender, dus ik begrijp je helemaal!

    Groetjes, Marije (die in Utrecht zit en niet in Z’City (zie boven))

  3. Jasperrrr schreef:

    Ha Joost,

    Ziet’r allemaal erg goed uit 🙂 Als je volgende week weer terug komt hoor ik graag meer 🙂 Geniet van de laatste week 😛

  4. Wim schreef:

    Joost,

    De foto’s van de kust zien er weer prachtig uit. Dat geldt ook voor het weerbericht van Santa Barbara!
    Lijkt me logisch dat je je zwembroek bij je had tijdens je bezoek aan Hearst Castle (toch?).
    Groetjes, Wim Hoevers

  5. Bas Brouwer schreef:

    Hi Joost,

    Wat een mooie foto’s! Die foto van eergisteren (die lonely tree?) is de mooiste! Echt super…

    Wat ik me afvroeg: áls je WiFi in je hotelkamer hebt; is dat dan gratis??

    Groet,

    – Bas

  6. Jurjen schreef:

    Mooie foto’s Joost!
    Hoeveel foto’s heb je inmiddels al gemaakt :P?
    grtz

  7. Marjolein schreef:

    Een waterval die op het strand uitkomt….
    De eetzaal waar je wel heeeeel veeeeel vrienden kunt uitnodigen….
    En dan dat hagedisgeval (heeft het een naam?) Inderdaad veel ohh en ahhh’s!
    Geniet ervan in Santa Barbara.
    Groetjes uit een stormend Zwijndrecht

  8. Daniel schreef:

    Hey Joost!

    Nog steeds geen tijd gehad om te lezen, maar morgen schijn ik een rustige dag te hebben, dus ga ik er eens voor zitten.

    Er moet natuurlijk ook nog wel een foto van jouzelf komen he, als bewijs dat je er echt bent en niet vanaf je kamer in Utrecht sterke verhalen aan het verzinnen bent bij andermans foto’s 😉

  9. Daniel schreef:

    En vlak nadat ik dat typ zie ik je feesten met wat Chinezen. Nou goed, nog een extra stukje bewijsmateriaal dan graag 😉

    Have fun!

  10. Edo schreef:

    Fantastisch, dat kasteel, doet me idd denken aan het Alhambra! Wederom een erg indrukwekkend deel van je reis! Kan ik nog maar één ding zeggen: LEKKER HOORRR!

Reacties zijn gesloten.