Veranderlijk

Dinsdag 7 mei:

Vandaag stond in het teken van de autorit van Moab naar Tropic, een plaatsje vlakbij Bryce Canyon. De rit ging via Capitol Reef National Park en over Utah State Route 12.

Het openschuiven van de gordijnen bracht vanochtend een verrassing met zich mee: een blauwe lucht. Toen we echter aan de andere kant naar buiten liepen zagen we alsnog dreigende luchten, dus besloten we om Arches voorbij te rijden. Mochten we een geheel strakblauwe lucht gezien hebben dan waren we het park nog wel even in gegaan, maar dat had ons al snel anderhalf uur gekost en aangezien we vandaag sowieso al ruim vijf uur pure rijtijd voor de boeg hadden, besloten we dat het de gok niet waard was. Volgende keer beter!!

Na een mooie rit door niemandsland kwamen we aan in Capitol Reef National Park, alwaar we van plan waren een korte wandeling naar Hickman Bridge te maken. Helaas was de wandeling afgesloten wegens gevallen stenen, wat wij op zich wel een goede reden vonden. De volgende foto is gemaakt bij de parkeerplaats bij het begin van de wandeling en toont de Fremont River.

Na een kort bezoekje aan het visitor center, waar ik een mooi boek heb gekocht over de National Parks van Utah plus de Grand Canyon, reden we de zogenaamde Scenic Drive op: een tien mijl lange doodlopende weg met een prachtig uitzicht. Helaas was de hemel inmiddels opengebroken, dus we zijn de auto maar niet uitgekomen, maar de rit heen en terug was wel een mooie! Het is me wel duidelijk dat Capitol Reef een mooie tussenstop is tussen Moab en Bryce Canyon.

Vervolgens maakten we een lunchstop bij de Subway, waarna we Utah State Route 12 opdraaiden. Deze weg is een scenic byway en een zogenaamde “All-American Road”, maar volgens mij is dat de overtreffende trap van een scenic byway. Van het begin hebben we echter niet heel veel gezien, want de weg steeg tot ongeveer 2900 meter hoogte, waar de regen overging in… sneeuw! Dat hadden we niet verwacht om te zien!

Toen we echter weer wat daalden, werd het ons duidelijk dat het ook zonder sneeuw een prachtige weg is, met soms flinke afdalingen en (naar Amerikaanse begrippen) scherpe bochten, maar ook met prachtige uitzichten.

Nu bedoel ik niet per sé onszelf, maar goed, het was wel weer eens tijd voor een bewijs dat we hier echt zijn…

Aangekomen bij de Bryce Canyon Inn in Tropic werden we hartelijk ontvangen en hoorden we dat het hier vandaag al twee keer gehageld heeft. Toen we even in onze mooie cabin waren begon de derde keer, waarmee we vandaag wel heel veel verschillende weertypen kunnen afstrepen. Overigens is het wel vrij dubieus dat hier in de la geen bijbel ligt, maar wel het Nederlandstalige (!!) Boek van Mormon. Ach ja, we zijn hier in Utah. Bovendien hoef ik me geen enkele zorgen te maken, want alleen Edo’s vingerafdrukken zitten erop, en dat wilde ik ook maar zo laten…

Bladwijzer de permalink.

Één reactie op Veranderlijk

  1. Angelina zeggen:

    Wauw. Bryce canyon. Ik vond dat echt helemaal geweldig. Maar dat komt omdat ik daar toen een hele mooie wandeling hebt gemaakt. Het gave vind ik dat het ivm grand canyon veel minder hoog is, maar je dus ook zo de canyon in loopt. En dan voel je je toch wel heel erg klein tussen alle oranje pieken. Super gaaf om te lezen waar jullie allemaal zijn. Veel plezier!