Best. Hike. Ever.

Donderdag 9 mei:

Vanochtend was het vroeg uit de veren, want we wilden Angels Landing zien te bereiken. ’s Middags werd er slechter weer voorspeld en het laatste deel van de wandeling leek ons niet bepaald fijn met een natte ondergrond, dus stapten we al tegen negen uur uit de shuttlebus om aan de wandeling te beginnen.

Maar wat is de Angels Landing Trail dan voor wandeling? Nou, een hele brute; de wandeling is 4 kilometer lang en stijgt over die afstand maar liefst 454 meter. Dat is echter nog niet eens het bruutste, de laatste 800 meter kun je namelijk niet echt een wandeling noemen, dat is meer een grote klim- en klauterpartij. Maar dan wel een klim- en klauterpartij voor gevorderden, met stukken rots die minder dan twee meter breed zijn met aan beide zijden een afgrond van vier- tot vijfhonderd meter. Oh ja, ze hebben voor de zekerheid ook maar wat palen de rots ingemept en er stalen kettingen tussen gehangen.

Die kettingen zijn zeker geen overbodige luxe, zoals je ook op de volgende foto duidelijk kunt zien… En ja, het pad loopt daar echt helemaal naar boven!

We waren erg blij dat we vroeg aan de tocht waren begonnen, want zo hadden we tijdens de klim omhoog nog maar weinig tegenliggers die al op de terugweg waren en die we moesten passeren. Dat ging namelijk altijd wel, maar was vaak wel even puzzelen.

Het uitzicht onderweg was vaak al fantastisch, maar helemaal boven had je echt een magnifiek uitzicht op de Zion Canyon. Een uitzicht dat je, mede door het harde werk om boven te komen, echt nooit meer vergeet; wát een beloning! Een foto is dus eigenlijk overbodig, maar ach, ik heb toch nog wat ruimte over…

Vooruit, nog eentje dan.

We zouden graag nog wat langer boven zijn gebleven om van het uitzicht te genieten, maar een dreigende lucht diende zich aan en we besloten dus maar weer naar beneden te klimmen. Dat ging eigenlijk veel makkelijker dan gedacht en nog ruim voor de regen ons bereikte waren we al weer op het gewone wandelpad aan het afdalen, een fantastische en behoorlijk unieke ervaring rijker. Angels Landing……

Ondanks dat de tocht wat minder slopend voor het lichaam was dan we vooraf vermoedden (de warme douche na afloop werd niettemin door de spieren zeer hartelijk ontvangen), hebben we de middag lekker rustig doorgebracht. We hebben nog even door Springdale rondgestruind, maar veel meer dan dat hebben we niet meer gepresteerd. Oh ja, we hebben een paar welverdiende biertjes gedronken voor onze motelkamer. Mag het even, na zo’n wandeling…

Morgenmiddag is het tijd om mijn vader van de luchthaven van Las Vegas op te halen. Als het goed is zit hij op dit moment al op Schiphol te wachten tot zijn eerste vlucht vertrekt, maar wij gaan hier zo nog eerst lekker slapen. See you in Vegas!

Bladwijzer de permalink.

7 reacties op Best. Hike. Ever.

  1. Sandra zeggen:

    Ik kan maar één woord bedenken: JALOERS.

  2. Janneke zeggen:

    Misschien wil ik tóch maar niet deze reis een keer doen…

  3. Marleen zeggen:

    Wauw. Dat staat bij dezen op mijn verlanglijstje! Leuke verslagen trouwens Joost. Wij hadden begin dit jaar ook nog het plan die kant op te gaan, maar hebben daar toch maar even van af gezien. Op deze manier zien we er toch nog wat van!

  4. Marije zeggen:

    DUDE. Als je begrijpt wat ik bedoel.

  5. Wim zeggen:

    Gaaf. Gelukkig is Las Vegas lekker plat.

  6. Gave trip, he! Wij hebben het laatste stukje naar Angel’s Landing niet gedaan vanwege de hoogtevrees van een zekere echtgenoot. Dus bij ons werd het ‘Almost Angels Landing’;).

  7. Gave trip, he! Wij hebben het laatste stukje naar Angel’s Landing niet gedaan vanwege de hoogtevrees van een zekere echtgenoot. Dus bij ons werd het ‘Almost Angels Landing’ ;).