De muziekcirkel is rond

Donderdag 4 juni:

De laatste dag van Janneke en mijzelf in New Orleans hebben we het rustig aan gedaan. De warmte ging ons niet in de koude kleren zitten, en na drie weken vol met allerlei indrukken kun je simpelweg ook niet continu vol door blijven gaan.

Janneke is alleen op pad gegaan naar het French Quarter, waar ze de winkeltjes uitgebreid heeft verkend. Wim en ik zijn op de leenfietsen van de B&B gestapt en noordwaarts gereden naar een andere begraafplaats dan die we gisteren probeerden te bezoeken, die volgens de eigenaar net zo mooi zou zijn als Saint Louis, maar veel minder druk en nog gewoon toegankelijk: de Saint Roch Cemetery No. 1 (en No. 2, zou later blijken).


Klik hier voor een vergroting

Deze cemetery is een stuk jonger dan Saint Louis (vanaf rond 1830), maar heeft wel duidelijk dezelfde stijl. Zoals ik gisteren al schreef wordt hier bovengronds begraven vanwege de hoge waterstand, wat een bijzonder gezicht oplevert:


Klik hier voor een vergroting

Bij de achteringang van No. 1 troffen we, aan de overkant van de straat, de hoofdingang van No. 2 aan. Deze was een stuk nieuwer, maar nog altijd in dezelfde mooie stijl gebouwd.

Het was erg mooi om te zien, ik ben blij dat we geweest zijn. Op de terugweg hebben we een stuk omgefietst over Esplanade Avenue om deze mooie straat te bekijken, maar ook wat in de zijstraten te kunnen gluren. Leuk om ook een (zeer beknopt) beeld te hebben van New Orleans buiten het French Quarter.

Rond lunchtijd waren we weer bij de B&B, waarna we bij een tentje schuin aan de overkant hebben geluncht: de Cake Café & Bakery. Toen we net ons eten hadden gekregen zag ik Janneke langslopen die onderweg terug was, dus die hebben we uiteraard even geroepen. Zij had ook nog niet gegeten, dus hebben we daar gezellig, onverwacht met z’n drieën, geluncht.

Na de lunch hebben we een tijdje uitzonderlijk weinig uitgevoerd, lekker in de tuin van de B&B gezeten en wat uitgerust. In feite heeft Janneke zelfs de rest van de dag helemaal niets meer uitgevoerd, zij gaat graag goed uitgerust op reis en heeft dus een kant-en-klaarmaaltijd in de B&B gegeten; hoe je het ook went of keert, ze is nu eenmaal geen ervaren vliegtuigpassagier en iedereen gaat daar anders mee om; helemaal prima dus. Geen zorgen trouwens, ik loods haar overal doorheen morgen! De gezamenlijke afsluiting van de vakantie (napraten, napraten, napraten!) hebben we dus gedaan bij het dagelijkse wijn-en-kaasuurtje van de B&B hier in de heerlijke tuin, oftewel de groene oase van The Big Easy (door Janneke ook wel de Hof van Eden genoemd). Stel je overigens niet te veel voor van de wijn en de kaas, maar wel van de tuin en van onze vakantiegesprekken!

Wim en ik zijn nog wel op pad gegaan (ik ga toch anders om met het fenomeen ‘laatste avond’, en Wim volgende week vast ook) en begonnen de avond met een wandeling naar de oever van de Mississippi in de buurt van Jackson Square. Daar kletsen we eventjes verder bij, toen we plotsklaps werden opgesloten, daar aan de waterkant! Er kwam namelijk een goederentrein voorbij, waardoor we het spoor niet konden oversteken, en dat gaat zoals het in The Big Easy hoort: traaaaaaag (logisch ook, want hij rijdt midden door een druk gebied in de stad). Dit heeft naar ons gevoel zeker een kwartier geduurd (het was in elk geval minstens elf minuten, getuige de tijden van mijn gemaakte foto’s, maar ik heb het begin van de trein niet op de foto gezet). Nadat we weer waren losgelaten zijn we vlakbij gestand, bij Café Pontalba, op de hoek van Jackson Square met Chartres en Saint Peter Streets. Hier hebben we een heerlijke pasta jambalaya gegeten, waarbij ik merkte dat ik pasta eigenlijk wel gemist had de afgelopen weken.

Na het diner zijn we samen, zoals inmiddels gebruikelijk is, naar Frenchmen Street gelopen, waar de line-up vandaag helaas wat tegenviel. In twee verschillende kroegen (Snug Harbor en Bamboula’s) hebben we een biertje gedronken onder het genot van een goed gesprek, maar de echte verrassing kwam toen we de laatste kroeg verlieten: de brassband waarmee afgelopen maandagavond mijn muziekervaring in New Orleans begon, stond vanavond weer op dezelfde hoek, Chartres en Frenchmen Streets, hun uiterste best te doen. Ook vandaag ging het publiek weer uit z’n dak, en wat ons betreft terecht!


Klik hier voor een vergroting

Zo ben ik dus geëindigd waar ik ook begonnen ben in deze fantastisch(e) muzikale stad, op een straathoek met een brassband vol jonge enthousiaste musici die vast hopen ooit nog eens binnen in een kroeg op Frenchmen Street te mogen optreden. Ik durf de weddenschap wel aan dat dat ze gaat lukken!

5 reacties


  1. Jullie een goede reis en Wim nog heel veel muziek-ervaringen! Tot snel.


  2. Joost, ik heb genoten van het verslag van jullie prachtige reis! Ik wens jullie een goede thuiskomst en Wim nog een fijn musikaal verblijf.
    Groet, Clara


  3. 3 weken alweer; dat ging snel! Goede reis terug en voor Wim nog veel muzikaal genot.


  4. Goede terugvlucht Janneke en Joost!!
    Wim, geniet er nog lekker van he!


  5. Jullie hebben een zeer geslaagde reis gemaakt.
    Het was leuk, dat wij er door de uitgebreide beschrijvingen en prachtige foto’s ook van konden genieten.
    Janneke en Joost een goede terugvucht en Wim nog een mooi verblijf in New Orleans.

    Hartelijke groeten,

    Henny en Harry

Reacties zijn gesloten.