Donderdag 14 juli: Alvast een sneak-peek.

Na een rustige, maar vroege start, gevolgd door een fijn ontbijt, gingen we weer op pad. Een alternatieve route uit Reykjavík (we gaan natuurlijk niet twee keer dezelfde weg rijden!) bracht ons rond kwart voor tien onze eerste tussenstop: de supermarkt in voorstad Mosfellsbær; geen probleem, zou je zeggen. Nou, mooi wel: de supermarkt gaat op doordeweekse dagen pas om elf uur open! Zijn wij in Nederland effe verwend…

Onverrichter zake draaiden we route 1 weer op en vervolgden we onze weg noordwaarts, waarna we toevallig al snel een mooi plekje aantroffen met een watertje dat zich richting het uiteinde van de fjord Kollafjörður snelde, die uitmondt in de baai Faxaflói. Daar hebben we een tijd lopen klooien met onze camera’s, statieven en de nodige filters. Soms met mooi resultaat:


Klik hier voor een vergroting

En soms nog een keer met mooi resultaat:


Klik hier voor een vergroting

Na geruime tijd gingen we weer op pad, want we hadden nog een flink stuk te gaan. We moesten naar de andere kant van de fjord Hvalfjörður zien te komen, maar de tunnel in route 1 die daar in 1998 voor is geopend vonden we natuurlijk te makkelijk, dus reden we via het oude traject van route 1, tegenwoordig route 47, een omweg van zo’n 45 kilometer (of eigenlijk zelfs 60, aangezien we naar Akranes zouden gaan). Na enkele mooie, korte en langere, stops, werd het langzaamaan lunchtijd en steeg de noodzaak tot het vinden van een supermarkt die open was, waarop we besloten naar Akranes te rijden. Daar vonden we een supermarkt (die ook pas sinds elf uur open was), welke we ontdaan van enkele lunch- en ‘nood-/reserve-diner’-producten. Een paar kilometer buiten Akranes hebben we ook geluncht, op een onverhard doodlopend weggetje vlakbij de zee, waarna we onze weg via routes 1 en 50 voortzetten, om via route 52 oostwaarts te rijden tot de kruising met route 550.

Vlak voor die kruising troffen we een mooi uitkijkpunt bij het meer Uxavatn. Hier vonden enkele schapen de parkeerplaats interessanter dan het meer of de overige natuur, dus heb ik ook maar een foto van de parkeerplaats genomen, met daarop de VW Tiguan, onze metgezel de komende twee weken.


Klik hier voor een vergroting

Vanaf de kruising tussen routes 52 en 550 reden we zuidwaarts richting þingvellir, waar we alvast een mooi voorproefje van de hooglandenroutes voorgeschoteld kregen door een uitgestrekt, desolaat gebied. Maar dat belooft nog niets te zijn in vergelijking met de twee hooglandenroutes die nog op ons programma staan, dus geen spoilers! Aangekomen in þingvellir was het al vrij laat, dus we hebben ons beperkt tot een korte wandeling in de buurt van het bezoekerscentrum, maar dat was in elk geval al heel erg de moeite waard!


Klik hier voor een vergroting

Zoals je zult begrijpen is het jammer dat we hier niet meer tijd voor hadden, maar goed, ik had de rest ook niet willen misschien (nou ja, misschien de gesloten supermarkt). Dat is alvast de eerste reden om nog eens terug te komen naar IJsland! Maar niet de laatste, vermoed ik zo… Na een rit van een ruim halfuur kwamen we aan bij ons hotel, een soort farm-stay, waarvan we allebei geen idee hadden wat we ervan moesten verwachten, maar ondanks dat heeft het onze verwachtingen overtroffen! Een heerlijk ruime kamer, met zithoek en mooi modern (=niet overdreven) ingericht. Gelukkig werd ons bij het inchecken gevraagd of we mee wilden eten – aanschuiven om 8 uur – en daar hebben we geen spijt van gehad! Misschien morgen wel als we de rekening gepresenteerd krijgen, maar dat zien we dan wel weer…

Morgen vervolgen we onze weg met nog twee belangrijke onderdelen van de zogenaamde Golden Circle, namelijk Geysir en de waterval Gulfoss. Daarna gaan we het asfalt wederom achter ons laten, dit maal voor hooglandenroute F35, oftewel de Kjalvegur.

Een gedachte over “Alvast een sneak-peek

  1. Joost,
    Nu al mooi! Ik ben nu al jaloers! Hoe laat gaan de supermarkten dicht? Ik hoop niet ’s middags om 2 uur?
    Groeten aan Edo, Wim

Reacties zijn gesloten.