Zaterdag 16 juli: Highway 35 revisited.

Afscheid van het compleet afgelegen en voor ons gevoel van de buitenwereld afgesloten Kerlingarfjöll (er hingen binnen bordjes met ‘Sorry, no wi-fi!’) deed toch wel even pijn. Maar er valt nog genoeg moois te zien in het land! Al snel na vertrek kwamen we op een punt terecht met mooi uitzicht op een watervalletje, waar we ons even met de camera’s hebben vermaakt:


Klik hier voor een vergroting

Daarna kwamen we al snel weer terug op onze grote vriend van gisteren: route F35, die we vandaag verder noordwaarts volgden. De staat van de weg is overigens prima; niet dat ik je zou aanraden er zonder 4wd te rijden, maar op grote delen zou dat best goed kunnen. Er komt ook meer dan voldoende verkeer; hoewel je soms twintig minuten geen andere auto’s ziet, rijden er op andere momenten in diezelfde tijdsperiode wel tien of vijftien voorbij.

Een kleine omweg bracht ons naar een prachtig geothermisch gebied: Hveravellir. Voor mijn gevoel was dit Yellowstone revisited (hoewel dat eigenlijk ook al voor Geysir gold, dus wellicht Yellowstone revisited revisited? of Geysir revisited). Hier hebben we ons een flinke tijd beziggehouden met de verschillende geothermische features:


Klik hier voor een vergroting

Grote fonteinen zijn er overigens niet in dit gebied, wel enkele exemplaren die continu pruttelen en/of stomen. Er was er ook eentje bij die continu ‘aan de kook’ leek te zijn en daarmee ook flink wat lawaai produceerde:


Klik hier voor een vergroting

Het vervolg van onze weg over route F35 bracht ons door meer ‘eenzame leegte’, en ook langs een vrij recent stuwmeer (Blöndulón, gereed in 1992) met een mooi uitzicht. Vlak voor het einde van route F35 was het lunchtijd, dus reden we een klein zijweggetje in, waarna we ongeveer een uur lang geluncht én fanatiek gefotografeerd hebben, aan de noordkant van het meertje Gilsvatn. Ook hier werd er natuurlijk weer gespeeld met de nodige filters, wat enkele aardige long-exposures tot gevolg had:


Klik hier voor een vergroting

Al snel na de lunch bereikten we het noordelijke einde van de hooglandenroute, en daarmee weer de asfaltweg en de bewoonde(re) wereld. Route 1 bracht ons bij een heerlijke temperatuur van 20 graden Celcius, via onder andere een turfkerkje, bij Akureyri, alwaar we rond 5 uur aankwamen. De openingstijden aan het einde van de dag zijn ons beter gezind, want de supermarkt was nog open, dus we hebben onze voorraad weer iets aangevuld. De supermarkt had echter niet alles wat we nodig hadden (…), dus de Vínbúðin bood uitkomst, alwaar we een kwartier voor sluitingstijd binnenvielen. Hierna reden we door naar ons hotel, alwaar we – voor de derde nacht op rij – een kamer in het nieuwe gebouw toegewezen kregen. Geen straf! Ditmaal was de reden dat er twee grote groepen in het hoofdgebouw hadden geboekt, en dat de ‘los reizenden’ dat vast irritant zouden vinden. Nou kunnen wij wel wat hebben (en wellicht zouden die twee grote groepen óns irritanter vinden!), maar wij tekenden ervoor.

Vervolgens reden we terug naar Akureyri om, op aanraden van de jongen van de receptie, te gaan eten op het dakterras van Strikið. Ach, waarom niet: in het noorden van IJsland op een dakterras eten? Maar het was heerlijk: het eten, de temperatuur en het uitzicht. De dag is geheel in stijl afgesloten door te genieten van de zonsondergang bij het hotel:


Klik hier voor een vergroting

Morgen richting Mývatn!

3 gedachten over “Highway 35 revisited

  1. Dank weer voor je verslag. Wat een schoonheid en uitgestrektheid: echt imposant. Ik ben benieuwd hoeveel foto’s je al gemaakt heb en wil later graag tips van je over het gebruik van filters op je camera. Mooie dag gewenst. Wim

  2. Wat een prachtige foto’s, Joost! Ik krijg helemaal heimwee naar IJsland want wat is het daar mooi en bijzonder! Ook wij hadden een hotel aan het water in de buurt van Akureyri.

  3. Wat een mooie foto’s weer!! En gewoon buiten gegeten! Hebben jullie je al aan IJslandse delicatessen durven te wagen?

Reacties zijn gesloten.