Donderdag 21 juli: Groen, blauw en wit.

Vanwege teveel blauw uit de hemel in de regio, de afgelopen periode en zeker ook afgelopen nacht, besloten we vanochtend niet de geplande route door de hooglanden te gaan rijden. Dit zou toch wat te risicovol worden, en een vakantie mag ook wel een beetje stressvrij blijven… Daarom zakten we vanaf het hotel, via grotendeels goede wegen, naar het zuidwesten af, om net ten oosten van Hella weer op de ringweg (route 1) terecht te komen. Hoewel we natuurlijk niet weten wat we gemist hebben (zowel qua bezienswaardigheden als qua weer), leken we de goede keuze gemaakt te hebben: ookal was de lucht boven ons continu bewolkt, zelf hebben we nauwelijks regen gehad (alleen wat miezer), maar links van ons zagen de wolken er gedurende de hele rit behoorlijk onheilspellend uit, en soms zagen we dat in de verte de regen met bakken uit de hemel kwam! En op een hooglandenroute leek ons dat, zeker met flinke rivierdoorwadingen, geen feestje.

Onze ongeplande detour bracht ons al snel bij een mooi plekje: nabij de kruising van route 26 en route 268 ging laatstgenoemde over het riviertje Ytri-Rangá, waar ons al opviel dat deze regio stukken begroeider was en er dus groener uitzag dan de route van gisteren.


Klik hier voor een vergroting

Na aankomst op de ringweg namen we al snel weer een afslag, op weg naar een op de kaart aangegeven uitzichtpunt. Een echt uitzicht was er echter niet, maar wel een mooi kerkje: het kerkje van Oddi.


Klik hier voor een vergroting

De volgende stop was het punt waar de boten naar het eilandje Heimaey aanmeren. Hier zou een vuurtoren zijn, maar ook deze konden wij niet vinden. Toch was het een leuk punt om even te stoppen en rond te kijken, ook omdat Edo op zijn vorige reis naar IJsland hier een overtocht heeft gemaakt naar dat eilandje.

Niet veel verder langs de ringweg kwamen we bij de watervallen Seljalandsfoss en Gljúfrafoss (en nog eentje tussen die twee in, waarvan ik de naam niet kan vinden), die hun oorsprong vinden in de gletsjer van de sinds 2010 wereldberoemde Eyjafjallajökull. Volgens de reispapieren is de Seljalandsfoss een waterval die vaak ten onrechte voorbij wordt gereden door toeristen. Wij zijn het hier niet helemaal mee eens, want het was er vrij druk… Maar áls er toeristen langsrijden, is dat inderdaad onterecht! Het is een mooie waterval, waar ook een pad achterlangs is aangelegd, en dat is natuurlijk mooi én leuk.


Klik hier voor een vergroting

Ongeveer vijftien kilometer verderop troffen we een beroemdere waterval aan: de Skógafoss. Maar hoewel het een mooie waterval is, is ‘ie behoorlijk rechttoe-rechtaan, zonder leuke ronding bovenaan, extra plateautjes of wat dan ook. Eentje uit het boekje, zeg maar. Blasé? Ach… Maar goed, echt lelijk konden we ‘m natuurlijk ook weer niet noemen. We zijn niet omhoog geklommen, want we waren allebei wel moe; misschien komende zondag wel, als we er weer langsrijden.

De laatste stop van de dag was in de buurt van Vík, namelijk aan het uiteinde van route 218, bij een hotspot voor vogelspotters. Gezien het weer (miezer en wind) hebben we hier niet al te lang rondgewandeld. Daarnaast zijn we ook allebei meer landschaps- dan vogelspotters…


Klik hier voor een vergroting

Hierna zijn we doorgereden naar onze overnachtingsplek, waar we drie nachten verblijven. Wel weer lekker, even – reistechnisch – tot rust komen. Wat er morgen op het programma staat zien we morgen dan ook wel!