Zondag 24 juli: Strandbeesten en watergeweld.

De tijd is aangebroken om weer westwaarts te verkassen. Al snel na vertrek stopten we bij een klein watervalletje dat ons de afgelopen dagen al was opgevallen, maar waar we tot nu toe steeds voorbij waren gereden. Dit keer maakten we echter een paar foto’s. De volgende stop was een stuk verderop, namelijk het strand Reynisfjara, net ten westen van Vík aan het uiteinde van route 215. Hier zwommen erg veel papegaaiduikers, op het strand staan basaltpilaar-constructies en ook een stukje in zee staan opmerkelijke creaties:


Klik hier voor een vergroting

Na hier enige tijd te hebben doorgebracht, schoven we een heel klein stukje op naar het volgende strand: Kirkjufjara, aan het einde van route 218. Hier waren we afgelopen donderdag ook al geweest, maar toen was het minder weer en bovendien liepen we dit keer naar een ander uitzichtpunt. Daar konden we mooi de favoriete habitat van enkele papegaaiduikers bekijken, wat een mooi gezicht opleverde:


Klik hier voor een vergroting

Hierna was het natuurlijk weer tijd voor iets nieuws, dus sloegen we vanaf de ringweg af naar voor route 221 en reden we zo naar de gletsjertong Sólheimajökull.


Klik hier voor een vergroting

Een wandelingetje bracht ons naar de punt van de gletsjer, waar we genoten hebben van de kleuren: mooi diepblauw, maar ook donkergrijs van het morenenmateriaal (door ijs opgepikt sediment), wat er gewoon vies uitziet.


Klik hier voor een vergroting

Na onze weg te hebben vervolgd via route 1, kwamen we weer in de buurt van de waterval Skógafoss, die we ook afgelopen donderdag al hadden gezien. Dit keer besloten we echter een ander weggetje in te rijden, voor een alternatief uitzicht op de waterval. Via dit weggetje kun je er niet dichtbij komen, maar dat hoefden we dit keer ook niet; wel hadden we hier vandaan een mooi en vooral ongehinderd uitzicht.


Klik hier voor een vergroting

Verderop troffen we de onder lava bedolven huisjes van Drangshlið 2, wat er behoorlijk vreemd uitzag. Het is ons echter niet helemaal duidelijk geworden sinds wanneer ze onder de lava bedolven zijn; delen zagen er nog relatief nieuw uit, dus wellicht was de uitbarsting van de Eyjafjallajökull in 2010 hier schuldig aan.

Aangekomen in het hotel wachtte ons een aangename verrassing: een klein en fijn hotelletje, met een inpandig restaurant, waar je een gerecht kunt ‘bestellen’ voor een bepaald moment. De lamscurry beviel ons in elk geval prima!

2 gedachten over “Strandbeesten en watergeweld

  1. Wauw. Wat maken jullie een mooie reis. Erg leuk om de verhalen te lezen en de mooie foto’s te zien. Erg gave landschappen waar jullie doorheen rijden.

    Ik heb Jet de papegaaiduikers laten zien. Ze wil ook volgende keer naar IJsland op vakantie! Ze is namelijk fan van puffinrock van Netflix.

    Veel plezier nog.

Reacties zijn gesloten.