Maandag 25 juli: Geen woorden…

…, maar toch een blog! Hoe mooi wil je het hebben? Voor vandaag stond een bezoek aan het gebied Þórsmörk op het programma. Omdat we eergisteren goede ervaringen hadden met de bustour en de omschrijving van de te rijden weg ook nog eens overeenkwam met die van eergisteren, besloten we weer met een bus mee te gaan. Het is echt een ideaal systeem, je kunt zo op de meest prachtige plekken van IJsland komen zonder een 4wd, of zelfs zonder überhaupt een auto tot je beschikking te hebben! Gelukkig had het weerbericht het vandaag niet bij het juiste eind: gisteren twijfelden we nog even of we wel die kant op wilden, maar we hebben uiteindelijk geen druppel regen gehad! En daarnaast: het was zo mooi, ook met regen hadden we het een prachtige dag gevonden.

Het avontuur begon bij de bushalte bij het tankstation in Hvolsvöllur. We hadden een andere maatschappij uitgezocht dan die waar we eergisteren mee gingen (Reykjavik Excursions), omdat we van die maatschappij niet konden vinden of die wel in Hvolsvöllur zou stoppen. Gelukkig bleek dat wel zo te zijn, want die andere maatschappij hanteerde nogal brakke tijden voor de terugreis. Dus toch maar op de RE-bus gestapt en dat bleek een goede keuze, zo hadden we ter plaatse vier uur om te wandelen.

Onderweg langs route 349/F349 werden er twee tussenstops gemaakt: een bij de Seljalandsfoss, waar we al eerder gestopt (en achterlangs gelopen) zijn, en een bij een uitzichtpunt op de Eyjafjallajökull ergens verderop:


Klik hier voor een vergroting

De weg was inderdaad behoorlijk bruut, en we waren dus blij met de keuze voor de bus. Toen we uitstapten bij de halte bij Húsadalur (en de Volcano Huts) begonnen we aan de 1,2 kilometer lange beklimming van de Valahnúkur. Het was een vrij steile beklimming, maar elke verbrande calorie meer dan waard. Het is een fantastische (semi-?)ruige omgeving en hoewel de bussen goed gevuld waren, zeker niet druk. De eerste helft van de tocht liepen we nog tussen de bomen (er is hier zowaar iets dat op een bos lijkt, erg mooi!):


Klik hier voor een vergroting

Maar gedurende de tweede helft van de klim waren de bomen verdwenen en hadden we een nog steeds prachtig, maar nu juist weids uitzicht, net als toen we aankwamen op de top:


Klik hier voor een vergroting

De zool van mijn linker bergschoen kon de spanning enkele meters voor de top niet meer aan en liet deels los. Genietend van het prachtige uitzicht heb ik dus de veters onderlangs de schoen gestrikt, om zo nog een fatsoenlijke zool te hebben om de berg mee af te dalen, en dat ging eigenlijk prima.


Klik hier voor een vergroting

Uiteraard was dit prachtige uitzicht ook een prima plek om de lunch te genieten, dus hebben we hier de boterhammetjes gesmeerd en rustig aan opgegeten.


Klik hier voor een vergroting

Na de lunch daalden we aan de andere kant af richting de bushalte Langidalur en keerden daarvandaan via de vallei, door het bos, terug naar de halte bij Húsadalur, waar we waren uitgestapt. Enkele honderden meters voor we daar aankwamen liet de zool bijna geheel los en werd lopen eigenlijk irritant. Er was nauwelijks een betere planning denkbaar: schoenen versleten aan het einde van een wandeling, aan het einde van een vakantie!

Aangekomen bij de bushalte hadden we nog zo’n drie kwartier de tijd om een welverdiend biertje te drinken en te overpeinzen hoe we het zo kunnen regelen dat we hier nog eens terugkomen, maar dat het land niet wordt overspoeld door massatoerisme. Hoewel ik dit blog daar dan misschien zal voor moeten opdoeken… Maar dat gaat niet gebeuren!

Na de terugtocht met de bus reden we weer naar het hotel, waar we weer voor de gemakkelijke en wederom heerlijke optie hebben gekozen: dineren in het hotel. Morgen is het al weer de laatste volledige dag in IJsland en moeten we dus verkassen richting de omgeving van de luchthaven. Maar er valt onderweg nog genoeg moois te zien! Inmiddels is bovendien gebleken dat een fatsoenlijke reparatie van de bergschoen (ik wil niet bij de volgende wandeling weer met een losse zool staan) zoveel kost dat het nergens op slaat. De schoenen gaan dus niet meer mee terug naar huis, maar laten we eerlijk zijn: er zijn slechtere locaties denkbaar voor een versleten paar bergschoenen om ten grave gedragen te worden dan in IJsland, nietwaar?

4 gedachten over “Geen woorden…

  1. Hoewel je nog een dagje te gaan hebt: Leuk dat ik met je “mee op reis” mocht. Ik heb erg genoten van alle verhalen en prachtige foto’s! Je hebt IJsland prachtig in woord en beeld gebracht. Dank daarvoor!

  2. Wat een fantastische reis, enthousiast verslag en schitterende foto’s! We hebben er weer van genoten. Hartelijk dank!

  3. Hartelijk dank voor het delen van je blog. Erg leuk om elke ochtend met jouw verhaal te ontbijten!

Reacties zijn gesloten.