Bossen, boodschappen, benzine, branding en een beer

Bossen, boodschappen, benzine, branding en een beer

Dinsdag 12 september.

Voor vandaag stond een aantal stranden in de buurt en een regenwoud in het westen van het Olympic National Park op het programma. Omdat de lucht ’s ochtends wat bewolkt was en het ’s middags zonniger zou worden én omdat mooi licht meer invloed heeft op een strand dan op een (behoorlijk dichtbegroeid) regenwoud, besloten we de stranden uit te stellen tot de middag. Dat betekende dus dat we begonnen met een bezoek aan het regenwoud.

Zo reden we ’s ochtends direct naar het eindpunt van de weg naar het Hoh Rainforest en bezochten we daar eerst even het bezoekerscentrum en de gift shop (herstel: het giftshopje). Daarna begonnen we aan de kortste wandeling in dit gebied: de maar liefst 0,8 mijl (=1,3 km) lange Hall of Mosses Trail. Dit was een erg mooi stukje lopen door het regenwoud dat hier net ten westen van het gebergte, dat zich midden op dit schiereiland bevindt, is ontstaan.


Klik hier voor een vergroting

Hierna hebben we de Spruce Nature Trail gelopen die vanaf hetzelfde punt start, maar nauwelijks door het regenwoud en wel vlak langs de rivier loopt. Wel zagen we bijna aan het einde van de route ineens een twee- of drietal (we zullen het nooit weten) hertachtigen vlakbij het pad staan.

Na ook deze wandeling zijn we in Forks nog wat boodschappen en benzine wezen halen, waarna we in de richting van La Push reden om daar naar Second Beach te lopen. Vanaf de parkeerplaats, waarvandaan je verrassend genoeg de zee al kunt zien, loop je eerst nog een aanzienlijk stuk door een mooi bos en ga je over een flinke heuvel, voordat je aankomt op zeeniveau en daar eerst nog over een behoorlijk aantal aangespoelde boomstronken moet klauteren voordat je echt op het strand bent. Hiervandaan heb je een prachtig uitzicht, onder andere richting het noorden waar rechts nog een gat in de rotswand zit.


Klik hier voor een vergroting

Ook op bovenstaande foto: een manke vogel… Of ‘ie echt mank was of dat het rare loopje bij zijn soort hoort weet ik niet. Hij leek in elk geval bij elke stap een beetje ‘in te zakken’. In elk geval was Second Beach kennelijk het favoriete strand in de buurt van de incheckmedewerkster gisteren en wij weten nu dat wij haar smaak in stranden in elk geval kunnen waarderen.

De laatste bestemming van de dag was een ander strand vlakbij ons hotel: Rialto Beach bij Mora. Dit strand was gewoon met de auto te bereiken, dus het gevoel van ‘beloning’ was er hier niet bij, maar dit was ook een mooi strand; wat minder ruige rotsen voor de kust, maar des te meer aangespoelde stronken verspreid over het strand (in plaats van als ‘barrière’ aan het einde van het wandelpad).


Klik hier voor een vergroting

Omdat we onze hut, en vooral het uitzicht vanaf de buitenstoelen voor onze hut, zo prachtig vinden én omdat de restaurants in Fork – ondanks de toepasselijke naam van de plaats – echt hélemaal niets voorstellen, besloten we ook vanavond bij onze kamers te eten. Toen we het eten inmiddels op hadden maar nog lekker buiten zaten te genieten, riep Janneke ineens dat ze een beer zag een stuk verderop. Nu verwachtte niemand daar echt een beer, maar hij zat er toch echt: aan de overkant van de rivier stak hij een andere rivier over – we zitten vlakbij een driesprong. En dat alles zagen we vanaf onze kamers! Het bleek een zwarte beer te zijn. Toen ik even gekeken had en mijn camera net had gepakt, zette de beer een sprintje in naar de overkant, waardoor ik hem toen niet op de foto heb kunnen zetten, maar wél heb zien rennen! Gelukkig kregen we een aantal minuten later een herkansing, toen ‘ie op het strandje recht tegenover ons aan het speuren was, misschien naar een snel en makkelijk hapje eten. Aangezien het al behoorlijk donker aan het worden was kon ik er geen fatsoenlijke foto’s van maken (een hele hoge ISO-waarde, oftewel een heel korrelig resultaat, om het gebrek aan licht te ‘compenseren’), maar ja, een foto van een zwarte beer vanaf je hotelkamer kun je natuurlijk niet níet plaatsen…


Klik hier voor een vergroting

Even later zagen we de beer nog een keer op het volgende strandje, maar daar kon ik al helemaal geen fatsoenlijke foto van maken; inmiddels had ik mijn telelens erop geschroefd, maar die snapte echt totaal niet wat ik van plan was… Het resultaat was dan ook een niet scherpgestelde foto van een lopende beer met een sluitertijd van 0,4 seconde, oftewel: succes uitgesloten. Maar wat een gave ervaring om zo’n beest zo vlakbij te zien!

Voor morgen staat nog een dag Olympic National Park op het programma: dan gaan we via de stranden langs US Route 101, te beginnen bij Ruby Beach, op weg naar het gebied rondom het Quinault Lake, waar we ook zullen overnachten.

Eén gedachte over “ Bossen, boodschappen, benzine, branding en een beer

  1. Misschien krijg je vandaag nog een kans om de ‘huisbeer’ op de foto te zetten ;-) jullie zitten wederom in een mooie omgeving, geniet nog van de laatste dagen in de VS!

Reageren is niet mogelijk.

Reageren is niet mogelijk.